woensdag 28 september 2011

Review van de Shark Attack Riddim op rastafari.be

Shark Attack Riddim (2011)

Het Leuvense Big Bout Ya Records presenteert ons met de Shark Attack riddim een volledig Belgische productie. Eerder kwam Sensademus al met de Level Up riddim, die echter niet echt potten kon breken. Iets wat deze riddim wel dik in zit !

Het is een lekker bubbelende riddim geworden, en er zitten enkele straffe nummers tussen !
De riddim is dan ook nog eens volledig gratis te downloaden op de Big Bout Ya website
http://www.bigboutyarecords.com/ , of check wat smaakmakers op Youtube.


Als eerste krijgen we meteen dé (nog steeds) beste reggae artiest in België. Original Uman brengt met Bad Boy Jimmy het verhaal van een goede vriend die zich steeds weer in de nesten werkt. Herkenbaar thema en tekstueel heel sterk.

Problemen ten huize Johnny Den Artiest. Hoewel Vlaanderen stilaan massaal voor zijn charmes valt, is er toch nog ééntje niet helemaal overtuigd. Ook na Zo Veel Schoon Vrouwen geloofd Mevrouw Den Artiest nog niet dat ze de enige is voor King Johnny, want ze is nog steeds jaloers op zijn groepies. Grappige lyrics die lekker over de riddim rolt.

 Ook de Rupelsoldaten blijven in de hun bekende stijl met Blaze di Fire, al zijn niet alle MC’s even overtuigend, en is het refrein wat cliché.

Joe Lazarus & T-Fire brengen, zoals de titel al wat doet vermoed, het wat patserige True Badman. De twee MC’s hebben elk een eigen stijl, de ene wat meer Jamaicaans klinkend terwijl de andere met een Amerikaans accent rapt, wat hier niet echt een geslaagd huwelijk is,  en de lyrics hebben net iets te weinig inhoud.

Den Töbie (een naam die mij spontaan aan après-ski deed denken in plaats van reggae) doet het dan weer lovers style. Deze Avond is een ode aan zijn oude, maar de tekst klinkt toch wat teveel als een karamellenversje. Of is het om dat we het niet gewoon zijn reggae in onze eigen taal te horen?

In So Much People wisselt D.Ju Lion een sterk gezongen catchy refrein af met harde ragga die we vaak zien bij Franstalige artiesten, met af en toe ook een flard tekst in het Frans. Hier en daar klinkt het Engels ook wat Frans,  maar het blijft een aangenaam nummer.

De riddim klinkt met het sappige Surinaamse accent van Lionman opeens helemaal anders in Koffiekan. “Warm als een koffiekan” is het Jamaicaanse “bubble like soup”, lekkere tune !

In Nie Oendrtietln doet Boetje Banten , net als Gerrit Callewaart uit Bavikhove, een oproep om het West-Vlaams in ere te laten, maar als je goed luistert is het misschien beter als je er in dit geval helemaal niks van verstaat.

Als Koffiekan je eerder al in een zomers sfeertje bracht, geven de Philibustas je helemaal zien om meteen je valiezen te nemen en Op Congé te vertrekken. De tropische trompet mengt zich perfect met de riddim. Door het melancholisch kantje van de tekst kan je het nummer blijven opnieuw beluisteren.

Roots from High-Frica begint met slecht Engels en doet mij door het geblaf te veel denken aan Who Let the Dogs Out, maar Nigga Roots herpakt zich wanneer hij in het Frans verdergaat. Spijtig van het refrein.

Made in Belgium ! Big up Big Bout Ya Record

Posted by Bram Verbeke

http://www.rastafari.be/articles/3/48/va-shark-attack-riddim-review

Geen opmerkingen:

Een reactie posten